Kwalitatieve stoffen verdienen een tweede leven, niet een plek op de afvalberg. Met Ditch & Stitch ontwikkelde ik een digitale ervaring die duurzaamheid in de mode-industrie toegankelijk en praktisch maakt.
Door uitgebreid onderzoek en gesprekken met naaiers en kleermakers kwamen drie belangrijke problemen naar voren:
Kwalitatieve stoffen zijn vaak te duur voor individuele naaiers, waardoor ze gedwongen zijn goedkopere, minder duurzame materialen te gebruiken.
Overtollige stoffen van modebedrijven komen nauwelijks terecht bij mensen die ze zouden kunnen hergebruiken.
Modebedrijven hebben vaak grote hoeveelheden onverkochte of reststoffen, die gewoon worden weggegooid in plaats van een tweede leven te krijgen.
Door gesprekken met naaiers en kleermakers kreeg ik een duidelijk beeld van hun belangrijkste uitdagingen. De inzichten die hieruit voortkwamen vertaalde ik naar eerste schetsen en wireframes.
Met low-fidelity ontwerpen kon ik snel ideeën tastbaar maken, feedback verzamelen en stap voor stap het concept versterken.
Omdat ik zowel het design als de front-end zelf ontwikkelde, kon ik het abstracte idee omzetten in een concrete digitale ervaring.
Het eindresultaat werd Ditch & Stitch, een platform waar modebedrijven hun reststoffen kunnen aanbieden en waar naaiers en kleermakers toegang krijgen tot betaalbare, kwalitatieve stoffen.
De app bevat essentiële functies zoals registratie, een productcatalogus, zoek- en filteropties en een wishlist.
Tijdens dit project leerde ik hoe waardevol het is om onderzoek, design en front-end te combineren. Niet elk idee werkte meteen, maar door te itereren en te verbeteren groeide het concept uit tot een sterker eindproduct.
Belangrijker nog: ik ontdekte hoe digitale producten maatschappelijke impact kunnen hebben door een concreet probleem zoals textielafval op een duurzame manier aan te pakken.